«Ի՞նչ սպասելիք պիտի ունենա գրողը»

Հետընտրական տրամադրությունները տարբեր են: Սոցցանցերում քննարկումները նոր փուլ են թևակոխում: Անցորդների աչքերում օրվա հոգսերից բացի շատ բան չես տեսնի... Չկեղծված ընտրությունների հետքերն են, մեկ էլ` մոտեցող Նոր տարին: Արձակագիր ՍՈՒՍԱՆՆԱ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ հետ զրույցը «նոր Հայաստանի» մասին է ու գրողի սպասելիքների:

-Ի՞նչ սպասումներ ունեք արդեն կայացած ընտրությունից:
-Ընտրությունների օրը համընկավ մեր փոքր թոռնիկի՝ Տաթևի ծննդյան օրվան։ Ընտրեցինք, կերանք, խմեցինք։ Մեր ընտանիքի համար երջանիկ օրերից էր՝ կյանքը մեր սրտով էր։ Եթե սրանից հետո իշխանությունն ու Նիկոլը ուրիշ ոչ մի բան չանեն, ձեռքները ծալած նստեն, միայն այն, որ մեզ ազատեցին այդ փտած համակարգից, արդեն արժանի են մեծարման։ Ես չգիտեմ` սրանից հետո ի՞նչ կավելանա մեր կյանքին, բայց այն, որ հեղափոխությունը մասսայական փսիխոթերապիայի կուրսից էլ լավ վերականգնեց մեր լավատեսությունն ու ինքնահարգանքը, բարձրացրեց մեր ինքնագնահատականը, հավատը ապագայի նկատմամբ, արդեն մեծ բան է։
-Գրական կյանքում փոփոխություններն ի՞նչ անդրադարձ են գտնում:
-Գրական կյանքում էլ ահագին նորություններ մտցվեցին՝ նոր գրանտային ծրագրեր, նոր նախագծեր, մրցույթներ..., իհարկե թերություններ ու թերացումներ էլ կային, բայց ես դրանք անտեսում եմ, որովհետև մեր շահածն անհամեմատ ավելի էր, քան կորցրածը։
-Նոր Հայաստանի Նոր տարում ի՞նչ սպասելիքներ ունեք:
-Ի՞նչ սպասելիքներ ունեմ Նոր տարուց, նոր Հայաստանից: Ինչպես ասում են՝ արջը յոթ երգ գիտի, յոթն էլ` տանձի մասին։ Ի՞նչ սպասելիք պիտի ունենա գրողը. որ հնարավորություն ունենա ավարտելու իր հերթական գիրքը, հրատարակի, պահանջված ու գնահատված լինի և գոհ ու երջանիկ նստի։ Իհարկե, ես ինձանից երբեք գոհ չեմ լինում, բայց հույս ունեմ եկող տարի ավարտելու նոր վեպս ու էլի մի քանի կիսատ գործեր: Եվ հույս ունեմ, որ կտրուկ կփոխվի վերաբերմունքը արվեստի ու մտավորականների հանդեպ։

Ճեպազրույցը`
Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ